Er is weer een jaar voorbij, een jaar van hard werken en een
jaar vol ervaringen.
Zuid Soedan is een erg intensief land om te werken. Er is
vrijheidsbeperking, om onze veiligheid te waarborgen, ik leef 24 uur met de
collega’s op een kleine ommuurde terrein in Juba, de politieke situatie werkt
niet altijd mee, de economie stort in, er waren gevechten in Juba in Juli, we
moesten evacueren, en gingen even later weer terug om het gewone leven weer op
te pakken. Zo heel gewoon is dat leven niet. De avondklok werd vervroegd naar
zeven uur, in de winkels was weinig te krijgen en alles was schreeuwend duur.
Ondertussen is de nood in het land hoog. Er is armoede en
honger. 1 op de 3 kinderen is acuut ondervoed.
Vele gezondheidsposten functioneren niet, hebben geen
personeel en /of geen medicijnen. Patiënten gaan op zoek naar een kliniek die
wel functioneert en komen bij onze kliniek terecht. Iedereen kent de kliniek in
de wijde omgeving en patiënten komen van ver. Er zijn patiënten die een hele
dag lopen om onze kliniek te bereiken, ze koken voor de poort, slapen er s
’nachts, en hopen de volgende dag geholpen te worden.
In Augustus zagen we meer dan 12000 patiënten op de
polikliniek, dan hebben we de afdeling verloskunde nog niet mee geteld. Ons
lokaal personeel werkt kei hard, vooral nu in het malaria seizoen.
We hebben 4 posten in verschillende dorpen, waar we
ondervoede kinderen en ondervoede zwangeren behandelen. Ondertussen zijn we de
mogelijkheden aan het onderzoeken nog meer voedingsposten te openen. Momenteel oriënteren we ons om stappen te zetten in voedselzekerheid, met als doel
ondervoeding te voorkomen.
Ik hou van mijn werk, de gevarieerdheid, en ik weet waar ik
het voor doe, maar het is ook intensief en vermoeiend.
Ik besloot dat het tijd was voor een rustpauze, en even tijd
voor mezelf te hebben. Ik zal proberen ook een inhaal slag te maken op de
weblog, want het is weer een poos stil geweest.
Ik heb besloten tot minimaal 1 November niets te doen. Maar niets
is zeker.
Wat ik daarna ga doen????
De toekomst ligt open, en kan alle kanten uitgaan. Er zijn
een paar gesprekken gaande, zodra het definitief is, komen de vervolg verhalen
weer op de weblog.
