Het is zover, we hebben de licentie voor de
mobiele kliniek binnen!
Vorige week schreef ik over de voorbereidingen,
maar deze week zijn we echt van start gegaan.
We hebben nu een mobiele kliniek voor mensen
met een chronische aandoening zoals, suikerziekte, hoge bloedruk en chronische
longaandoeningen.
We hebben een team welke bestaat uit een arts,
een verpleegkundige, een apothekers assistente en een chauffeur. Het team is
enthousiast en gemotiveerd. Het is een geheel nieuwe uitdaging en natuurlijk is
het spanned hoe het allemaal zal gaan lopen.
De week ervoor zijn overal posters opgehangen
en flyers uitgedeeld. Sinds een week kunnen patiënten bellen voor een afspraak,
en de eerste afspraken staan genoteerd in de agenda. Op afspraak werken is een
uitdaging in Jordanië, waarvan ik benieuwd ben hoe dat gaat lopen.
Iedere dag start de mobiele kliniek bij onze
centrale apotheek, waar het team de nodige medicijnen meeneemt, de formulieren
voor patienten, de laptop en meer.
De eerste dag is het even wennen, niets is nog
een routine. Vervolgens gaat de bus op pad naar één van de dorpen bij de grens
met Syrië.
In het dorpje Shajara, staan we in een nauw
straatje met de bus. We zijn niet echt gelukkig met de sta plaats, we blijken
voor een winkeltje te staan. Het is warm die dag, 37 ⁰C. In onze bus is het nog
warmer, en de doktor heeft het zweet op zijn voorhoofd. We hebben een probleem
met de airconditioning van de bus. Voor de airconditioning gaat de bus volgende
week naar de garage, en de sta plaats gaan we nog naar andere mogelijkeheden
zoeken.
In het dorpje Thnobia, staan we op een
geweldige plek in een park met speeltuin. Er is een overdekte plek met bankjes
waar patiënten kunnen wachten. De plek straalt rust uit. Omdat we daarnaast op
afspraak werken komen patienten één voor één binnen wandelen in het park, en
hebben we niet de hectiek zoals we dat in de klinieken gewend zijn.
Deze eerste twee dagen ben ik mee met onze
mobiele kliniek, samen met de medical coordinator assistent. We bespreken ter
plekke o.a. de organsiatie van het werk, de patienten flow, de inhoud van het
counselen en passen ter plekke aan.
Iedere patient wordt eerst geregistreerd in de
computer. De medical coordinator assisten heeft hiervoor een database gemaakt
en geeft ter plekke uitleg en ondersteuning. Deze data base is o.a. belangrijk
voor het verzamelen van onze data, hoeveel patienten zien we met welke ziekte,
en welke leeftijd. Daarnaast wordt een patienten dossier gemaakt. Na de registratie
meet de verpleegkundige het gewicht, de lengte, de bloedruk, telt de pols en doet
eventueel een bloedsuiker.
De patient gaat met zijn dossier naar de arts,
die een anamnese afneemt, onderzoek doet, een diagnose stelt, uitleg geeft over
zijn ziekte.
De verpleegkundige counselt de patient met
name over het leren omgaan met zijn ziekte en het aanpassen van zijn leefstijl
waar nodig. Denk hierbij aan stoppen met roken, gewichtsverlies, dieet, bewegen,
het gebruik van de medicatie.
We willen ons vooral richten op
zelfmamanegment, waarbij het belangrijk is dat iemand leert leven met zijn chronische
aandoening.
Tussen de verschillende patienten door en op
het einde van de dag bespreken we verschillende situaties, zowel het inhoudelijke
werk als de organisatie van het werk.
Op het einde van de tweede dag hebben we een
evaluatie en bespreken alle knelpunten die we onderweg tegen kwamen en hoe dit
op te lossen. Deze eerste week was als het ware proefdraaien.
Ik ben heel tevreden en trots op het team. Het
is een echt team, wat elkaar ondersteunt, ieder doet zijn onderdeel, maar helpt
en ondersteunt ook de ander waar nodig.
